પેરિફેરલ ન્યુરોપથી સમજાવાયેલ

પેરીફેરલ ન્યુરોપથી એ તબીબી સ્થિતિ છે જે પેરિફેરલ નર્વસ સિસ્ટમને નુકસાન પહોંચાડે છે, જે વિશાળ સંચાર નેટવર્ક છે જે મગજ અને કરોડરજ્જુ (એટલે ​​કે, સેન્ટ્રલ નર્વસ સિસ્ટમ) માંથી શરીરના બીજા ભાગમાં માહિતીને પ્રસારિત કરે છે. પેરીફેરલ ચેતા પણ સંવેદનાત્મક માહિતીને મગજ અને કરોડરજ્જૂમાં મોકલે છે, જેમ કે સંદેશા કે પગ ઠંડો છે અથવા આંગળી બાળી છે.

ઝાંખી

પેરિફેરલ નર્વસ સિસ્ટમમાં નુકસાન આ જોડાણો અને સંચાર સાથે દખલ કરે છે. ટેલિફોન લાઇન પર સ્થાયીની જેમ, પેરિફેરલ ન્યુરોપૅથી વિકૃત થઈ જાય છે અને ક્યારેક મગજ અને બાકીના શરીરના વચ્ચેના સંદેશાને અટકાવે છે. કારણ કે દરેક પેરિફેરલ ચેતા શરીરની ચોક્કસ ભાગમાં અત્યંત વિશિષ્ટ કામગીરી ધરાવે છે, ચેતા નુકસાન થાય ત્યારે લક્ષણોની વિશાળ શ્રેણી થઇ શકે છે.

કેટલાક લોકો અનુભવ કરી શકે છે:

અન્યોને વધુ આત્યંતિક લક્ષણો, જેમાં નીચેનાનો સમાવેશ થઈ શકે છે:

કેટલાક લોકોમાં, પેરિફેરલ ન્યુરોપેથી આની ક્ષમતાને અસર કરી શકે છે:

સૌથી વધુ આત્યંતિક કિસ્સાઓમાં, શ્વાસ મુશ્કેલ બની શકે છે અથવા અંગ નિષ્ફળતા થઇ શકે છે.

ફોર્મ્સ

કેટલાક સ્વરૂપો ન્યુરોપથીમાં માત્ર એક ચેતાને નુકસાન થાય છે અને તેને મોનિયોનરોપેથીઝ કહેવાય છે. વધુ વખત, બધા અવયવોને અસર કરતા બહુવિધ ચેતા અસર પામે છે, જેને પોલિઅનોરોપથી કહે છે. પ્રસંગોપાત, શરીરના જુદા જુદા વિસ્તારોમાં બે અથવા વધુ અલગ ચેતા અસર થાય છે, જેને મોનોઅન્યુરાઇટિસ મલ્ટિપ્લેક્સ કહેવાય છે.

ગ્યુલેઇન-બેર સિન્ડ્રોમ જેવા તીવ્ર ન્યુરોપેથીઝમાં (તીવ્ર બળતરાયુક્ત ડિમિલિલાઇંગ ન્યુરોપથી તરીકે પણ ઓળખાય છે), લક્ષણો અચાનક દેખાય છે, ઝડપથી પ્રગતિ કરે છે અને ક્ષતિગ્રસ્ત ચેતાને મટાડતાં ધીમે ધીમે ઉકેલવા.

ક્રોનિક ન્યુરોપેથીઝમાં , લક્ષણો સૂક્ષ્મતાથી શરૂ થાય છે અને ધીમે ધીમે પ્રગતિ કરે છે. કેટલાક લોકો પુનઃપ્રાપ્તિ પછી રાહતનો સમયગાળો ધરાવે છે. અન્ય લોકો ઉચ્ચસ્તરીય તબક્કામાં પહોંચી શકે છે જ્યાં ઘણા મહિનાઓ કે વર્ષો સુધી લક્ષણો રહે છે. કેટલાક ક્રોનિક ન્યુરોપથીઝ સમય જતાં વધુ ખરાબ થાય છે, પરંતુ અન્ય રોગો દ્વારા જટિલ ન થાય ત્યાં સુધી ઘણાં ઓછા સ્વરૂપો ઘાતક સાબિત થાય છે. પ્રસંગોપાત ન્યુરોપથી બીજા ડિસઓર્ડરનું લક્ષણ છે.

પોલિઅનોરોપથીના સૌથી સામાન્ય સ્વરૂપોમાં ચેતા તંતુઓ (વ્યક્તિગત કોશિકાઓ જે જ્ઞાનતંતુ બનાવે છે) મગજ અને કરોડરજ્જુની ખામીમાંથી સૌથી દૂર છે. પીડા અને અન્ય લક્ષણો ઘણી વખત સમપ્રમાણરીતે દેખાય છે, ઉદાહરણ તરીકે, બન્ને પગમાં બંને પગમાં ક્રમિક પ્રગતિ દ્વારા અનુસરવામાં આવે છે. પછી, આંગળીઓ, હાથ અને હથિયારો અસરગ્રસ્ત થઈ શકે છે, અને લક્ષણો શરીરના મધ્ય ભાગમાં પ્રગતિ કરી શકે છે. ડાયાબિટીસ ન્યુરોપથી ધરાવતા ઘણા લોકો ચડતા ચેતા નુકસાનની આ પધ્ધતિનો અનુભવ કરે છે.

પેરિફેરલ ન્યુરોપથીઝ વર્ગીકૃત કેવી રીતે થાય છે?

પેરિફેરલ ન્યુરોપથીના 100 થી વધુ પ્રકારોની ઓળખ કરવામાં આવી છે, જેમાં દરેક લક્ષણોની લાક્ષણિકતા, વિકાસની પેટર્ન અને પૂર્વસૂચન છે. નબળા કાર્ય, લક્ષણો અને લક્ષણો નસ-મોટર, સંવેદનાત્મક અથવા સ્વાયત્ત-પ્રકાર પર આધારિત છે-જે નુકસાન થાય છે:

જોકે કેટલાક ન્યુરોપેથિસ તમામ ત્રણ પ્રકારની ચેતાને અસર કરી શકે છે, જ્યારે અન્ય મુખ્યત્વે એક કે બે પ્રકારની અસર કરે છે. તેથી, દર્દીની સ્થિતિ વર્ણવવા, ડોકટરો શરતોનો ઉપયોગ કરી શકે છે:

લક્ષણો

પેરિફેરલ ન્યુરોપથીના લક્ષણોમાં અસરગ્રસ્ત નર્વના પ્રકાર સાથે સંકળાયેલા છે અને તે દિવસો, અઠવાડિયાઓ અથવા વર્ષોમાં જોવા મળે છે.

સ્નાયુની નબળાઈ એ મોટર નર્વના નુકસાનનું સૌથી સામાન્ય લક્ષણ છે. અન્ય લક્ષણોમાં નીચેનાનો સમાવેશ થઈ શકે છે:

વધુ સામાન્ય ડીજનરેટિવ ફેરફારો પણ સંવેદનાત્મક અથવા ઓટોનોમિક નર્વ ફાઇબર નુકશાન માંથી પરિણમી શકે છે. સંવેદનાત્મક ચેતા નુકસાન લક્ષણો વધુ જટિલ શ્રેણી કારણ બને છે કારણ કે સંવેદનાત્મક ચેતા એક વ્યાપક, વિધેયો વધુ ચોક્કસ શ્રેણી છે

મોટા સેન્સરી ફાઈબર્સ

મજ્જા (મોટાભાગની ફેટી પ્રોટીન કે કોટ્સ અને ઘણાં ચેતા અવરોધિત કરે છે) માં સંકળાયેલ મોટા સંવેદનાત્મક તંતુઓ વાઇબ્રેશન, હળવા ટચ અને પોઝિશન અર્થમાં નોંધણી કરે છે. મોટા સંવેદનાત્મક તંતુઓને નુકસાનથી કંપનો અને સ્પર્શને લાગે તેવી ક્ષમતા ઓછી થાય છે, પરિણામે નિષ્ક્રિયતાના સામાન્ય અર્થમાં, ખાસ કરીને હાથ અને પગમાં.

લોકો એવું અનુભવે છે કે તેઓ મોજા અને સ્ટૉકિંગ પહેર્યા વગર ન હોવા છતાં પણ. ઘણા દર્દીઓ એકલાને નાના પદાર્થોના આકારો દ્વારા ઓળખી શકતા નથી અથવા વિવિધ આકારો વચ્ચે તફાવત કરી શકતા નથી. સંવેદનાત્મક ફાયબરને આ નુકસાન રીફ્લેક્સીસના નુકસાનમાં ફાળો આપી શકે છે (મોટર ચેતાને નુકસાન કરી શકે છે). સ્થાયી અર્થમાં નુકશાન ઘણી વખત લોકો વૉકિંગ અથવા બટનો બટનો જેવા જટિલ હલનચલન સંકલન કરવામાં અક્ષમ છે અથવા તેમની આંખો બંધ છે જ્યારે તેમના સંતુલન જાળવવા માટે.

ન્યુરોપેથિક પીડાને નિયંત્રિત કરવું મુશ્કેલ છે અને તે ભાવનાત્મક સુખાકારી અને જીવનની એકંદર ગુણવત્તા પર અસર કરી શકે છે. રાત્રે ન્યુરોપૅથિક પીડા ઘણી વખત ખરાબ હોય છે, ઊંઘને ​​ગંભીરતાથી વિક્ષેપ પાડવી અને સંવેદનાત્મક ચેતા નુકસાનની લાગણીશીલ બોજને ઉમેરી રહ્યા છે.

નાના સેન્સરી ફાઈબર

માયેલિન આવરણ વિના નાના સંવેદનાત્મક તંતુઓ પીડા અને તાપમાન સંવેદનાને પ્રસારિત કરે છે. આ તંતુઓનું નુકસાન તાપમાનમાં પીડા અથવા ફેરફારોને લાગે તેવી ક્ષમતા સાથે દખલ કરી શકે છે.

લોકો એવું વિચારી શકતા નથી કે તેઓ કટમાંથી ઇજાગ્રસ્ત થયા છે અથવા ઘા ચેપ લાગ્યો છે. બીજાઓ કદાચ દુખાવો શોધી શકતા નથી કે જે તોળાઈ હૃદયરોગના હુમલા અથવા અન્ય તીવ્ર પરિસ્થિતિઓની ચેતવણી આપે છે. (પીડા સનસનાટીભર્યા નુકશાન ડાયાબિટીસ ધરાવતા લોકો માટે ખાસ કરીને ગંભીર સમસ્યા છે, આ વસ્તીમાં નીચલા અંગોના ઊંચા પ્રમાણમાં યોગદાન આપવું.)

ચામડીના પેઇન રીસેપ્ટર્સ પણ વધુ પડતી ખર્ચ થઈ શકે છે, જેથી લોકો ઉત્તેજનથી પીડાદાયક (સામાન્ય રીતે પીડારહિત) ગંભીર પીડા અનુભવે (ઉદાહરણ તરીકે, કેટલાકને શરીર પર થોડું ઢાંકેલું ચાદરથી પીડા થઈ શકે છે).

ઓટોનોમિક ચેતા નુકસાન

સ્વાયત્ત ચેતા નુકસાનના લક્ષણો વિવિધ છે અને તેના પર આધાર રાખે છે કે કયા અંગો અથવા ગ્રંથીઓ અસરગ્રસ્ત છે. ઓટોનોમિક ન્યુરોપથી (ઓટોનોમિક નર્વ ડિસફંક્શન) જીવન માટે જોખમી બની શકે છે અને શ્વાસ લેવાથી નબળો પડી જાય છે અથવા જ્યારે હૃદય અવ્યવસ્થિત રીતે હરાવવાનું શરૂ કરે ત્યારે કિસ્સામાં કટોકટીની તબીબી સંભાળની જરૂર પડી શકે છે. સ્વાયત્ત ચેતા નુકસાનના સામાન્ય લક્ષણોમાં નીચેનાનો સમાવેશ થઈ શકે છે:

બ્લડ પ્રેશર પર અંકુશ ગુમાવવો ચક્કી, હળવાશથી, અથવા અસ્વસ્થતાને કારણે વ્યક્તિ અચાનક બેસીને સ્થાયી સ્થિતિ (એક સ્થિતિ જેને પોસ્ચ્યુરલ અથવા ઓર્થોસ્ટેટિક હાઇપોટેન્શન તરીકે ઓળખાય છે) તરફ લઈ જાય છે.

જઠરાંત્રિય લક્ષણો વારંવાર સ્વાયત્ત ન્યુરોપથી સાથે. આંતરડાની સ્નાયુના સંકોચનને નિયંત્રણમાં રાખતી ચેતા ઘણીવાર અસ્થિરતા, ઝાડા, કબજિયાત, અથવા અસંયમ તરફ દોરી જાય છે. જો અમુક સ્વાયત્ત ચેતા અસરગ્રસ્ત હોય તો ઘણા લોકોને ખાવું અથવા ગળી જાય છે.

કારણો

પેરીફેરલ ન્યુરોપથી ક્યાં તો હસ્તગત અથવા વારસાગત થઈ શકે છે. હસ્તાંતરણ પેરિફેરલ ન્યુરોપથીના કારણોમાં નીચેનાનો સમાવેશ થાય છે:

હસ્તગત પેરિફેરલ ન્યુરોપેથીઝને ત્રણ વ્યાપક શ્રેણીઓમાં વિભાજિત કરવામાં આવે છે:

એક હસ્તગત પેરિફેરલ ન્યુરોપથીના એક ઉદાહરણ ટ્રાઇજેમિનલ ન્યુરલિવિયા (ટિક ડૌલોઉરેક્સ તરીકે પણ ઓળખાય છે), જેમાં ટ્રાઇજેમેંટલ ચેતા (માથું અને ચહેરાના મોટા ચેતા) ને નુકસાન પહોંચાડે છે, તેના એક બાજુ પર તીક્ષ્ણ, વીજળી જેવા પીડાનાં હુમલાઓનું કારણ બને છે. ચહેરો

કેટલાક કિસ્સાઓમાં, તે પહેલાનું વાયરલ ચેપ, ગાંઠ અથવા સોજોનું રક્તવાહિનીમાંથી ચેતા પર દબાણ, અથવા, ક્યારેક, મલ્ટિપલ સ્ક્લેરોસિસ .

ઘણા કિસ્સાઓમાં, જો કે, કોઈ ચોક્કસ કારણો ઓળખી શકાય નહીં. ડોકટરો સામાન્ય રીતે નિયોરોપેથિસનો ઉલ્લેખ કરે છે, જેને ઇડિએપેથિક ન્યુરોપેથીઝ તરીકે કોઈ જાણીતા કારણ નથી.

શારિરીક ઈજા: શારીરિક ઈજા (ઇજા) એ નર્વ માટે ઇજાનું સૌથી સામાન્ય કારણ છે. ઇજા અથવા અચાનક ઇજા, માંથી:

આઘાતજનક ઈજા ચેતા અંશતઃ અથવા સંપૂર્ણપણે કાપી નાખવામાં, કચડી, સંકુચિત અથવા ખેંચાયેલા હોઈ શકે છે, કેટલીક વખત એટલી બળપૂર્વક કે તેઓ આંશિક રીતે અથવા સંપૂર્ણપણે કરોડરજ્જુથી અલગ છે. ઓછી નાટ્યાત્મક આઘાતથી ગંભીર નર્વનું નુકસાન થઇ શકે છે. ફ્રેક્ચર અથવા ડિસ્લોક્ટેડ હાડકા પડોશની ચેતા પર હાનિકારક દબાણ લાવી શકે છે, અને કરોડરજ્જુ વચ્ચેની ડિસ્કને ચેતા તંતુઓ સંકુચિત કરી શકે છે જ્યાં તેઓ કરોડરજ્જુમાંથી બહાર નીકળે છે.

પ્રણાલીગત રોગો: સમગ્ર શરીર પર અસર કરતી ઘણી વિકૃતિઓ સહિત પ્રણાલીગત રોગો , ઘણીવાર મેટાબોલિક ન્યુરોપેથીઝને કારણ આપે છે. આ ડિસઓર્ડરમાં મેટાબોલિક અને અંતઃસ્ત્રાવી વિકૃતિઓ શામેલ હોઈ શકે છે. ચેતા પેશીઓ રોગને નુકસાન પહોંચાડવા માટે અત્યંત સંવેદનશીલ હોય છે જે પોષક તત્ત્વોને ઊર્જા, પ્રક્રિયા કચરાના ઉત્પાદનોમાં રૂપાંતરિત કરવાની અથવા જીવંત પેશી બનાવે તેવા પદાર્થોનું ઉત્પાદન કરવા માટે શરીરની ક્ષમતાને ઘટાડે છે.

ડાયાબિટીસ: ડાયાબિટીસ મેલ્લીટસ , જે લાંબા સમયથી લોહીમાં શર્કરાનું સ્તર દર્શાવે છે, તે યુ.એસ.માં પેરિફેરલ ન્યુરોપથીનું એક અગ્રણી કારણ છે. ડાયાબિટીસ ધરાવતા લગભગ 60 ટકાથી 70 ટકા લોકો નર્વસ સિસ્ટમના નુકસાનનું ગંભીર સ્વરૂપ ધરાવે છે.

કિડની અને લિવર ડિસર્ડર્સ: કિડનીની વિકૃતિઓ રક્તમાં અસામાન્ય પદાર્થોના અસામાન્ય પ્રમાણમાં પરિણમી શકે છે જે ચેતા પેશીઓને ગંભીર નુકસાન પહોંચાડી શકે છે. મોટાભાગના દર્દીઓને કિડનીની નિષ્ફળતાને કારણે ડાયાિલિસિસની જરૂર પડે છે, પોલિનોરોપથી વિકાસ થાય છે. કેટલાક યકૃતના રોગો રાસાયણિક અસંતુલનને પરિણામે ન્યરોપેથીઝ તરફ દોરી જાય છે.

હોર્મોન્સ: હોર્મોનનું અસંતુલન સામાન્ય મેટાબોલિક પ્રક્રિયાઓને વિક્ષેપિત કરી શકે છે અને ન્યુરોપેથીઝનું કારણ બની શકે છે. ઉદાહરણ તરીકે, થાઇરોઇડ હોર્મોન્સનું અંડરપ્રોડક્શન ચયાપચયની ક્રિયાને ઘટાડે છે, જે પ્રવાહી રીટેન્શન અને સોજો પેશીઓ તરફ દોરી જાય છે જે પેરીફેરલ ચેતા પર દબાણ લાવી શકે છે.

વૃદ્ધિ હોર્મોનનું અતિ પ્રજનન એકોમેગ્લી તરફ દોરી શકે છે, જે હાડપિંજરના ઘણાં ભાગોના અસામાન્ય વૃદ્ધિને કારણે સાંધાઓનો સમાવેશ થાય છે. આ અસરગ્રસ્ત સાંધાઓ દ્વારા ચાલી રહેલ ચેતા હંમેશા ફસાયેલા બની જાય છે.

વિટામિન ઉણપો અને મદ્યપાન: વિટામીનની ઉણપ અને મદ્યપાન ચેતા પેશીઓને વ્યાપક નુકસાન કરી શકે છે. તંદુરસ્ત ચેતા કાર્ય માટે વિટામિન્સ ઇ, બી 1, બી 6, બી 12 અને નિઆસીન આવશ્યક છે. થાઇમિનની ઉણપ, ખાસ કરીને, મદ્યપાન કરનાર લોકોમાં સામાન્ય છે કારણ કે તેઓ ઘણીવાર ગરીબ આહારની આદતો પણ ધરાવે છે. થાઇમિનની ઉણપથી હાથપગનો પીડાદાયક ન્યુરોપથી થઈ શકે છે.

કેટલાક સંશોધકો માને છે કે અતિશય દારૂનું સેવન, પોતે જ ચેતા નુકસાનમાં સીધું જ યોગદાન આપે છે, શરદી ન્યુરોપથી તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

વાસ્ક્યુલર ડિફેઝ એન્ડ બ્લડ ડિસીઝ: વેસ્ક્યુલર નુકસાન અને રૂધિર રોગો ઓક્સિજન પુરવઠાને પેરિફેરલ ચેતામાં ઘટાડી શકે છે અને ઝડપથી ચેતા પેશીઓને ગંભીર નુકસાન પહોંચાડે છે અથવા મૃત્યુ પામે છે, મગજને ઓક્સિજનની અચાનક અભાવ હોવાથી સ્ટ્રોક થઈ શકે છે. ડાયાબિટીસ વારંવાર રક્ત વાહિનીનું કર્બન તરફ દોરી જાય છે.

વિવિધ પ્રકારનાં વાસ્ક્યુટીટીસ (રક્ત વાહિનીની બળતરા) વારંવાર જહાજની દિવાલોને સખત, વધારે જાડું બનાવવા, અને ડાઘ પેશીઓ વિકસાવે છે, તેના વ્યાસમાં ઘટાડો કરે છે અને રક્ત પ્રવાહ પેદા કરે છે. નર્વના નુકસાનની આ શ્રેણી (જેને મોનોનેરોપથી મલ્ટિપ્લેક્સ અથવા મલ્ટીફૉકલ મોનોએનિરોપથી કહેવાય છે) જ્યારે અલગ અલગ વિસ્તારોમાં અલગ પડેલા ચેતાઓ ક્ષતિગ્રસ્ત થાય છે.

કનેક્ટીવ ટીશ્યુ ડિસઓર્ડર્સ એન્ડ ક્રોનિક ઇન્ફ્લેમેશનઃ કનેક્ટીવ ટીશ્યુ વિકૃતિઓ અને ક્રોનિક ઇન્ફ્લેમેશન સીધું અને પરોક્ષ ચેતા નુકસાનનું કારણ બને છે. જયારે ચેતા આસપાસના રક્ષણાત્મક પેશીઓની બહુવિધ સ્તરોમાં સોજો આવે છે ત્યારે બળતરા સીધા ચેતા તંતુઓમાં ફેલાય છે.

ક્રોનિક બળતરા પણ જોડાયેલી પેશીઓના પ્રગતિશીલ વિનાશ તરફ દોરી જાય છે, ચેતા ઇજાઓ અને ચેપને ચેતા ચેતા વધુ નબળા બનાવે છે. સાંધાઓ સૂંઘી શકે છે અને ચેતાને સોજો અને લાગી શકે છે, જેનાથી પીડા થાય છે

કેન્સર અને ટ્યુમર્સ: કેન્સર અને સૌમ્ય ગાંઠો ચેતા તંતુઓ પર નુકસાનકર્તા દબાણ ઉશ્કેરે છે અથવા પેદા કરી શકે છે. ગાંઠો ચેતા પેશીઓના કોશિકાઓથી સીધી પેદા કરી શકે છે. વ્યાપક પોલિઅનોરોપથી ઘણીવાર ન્યુરોફિબ્રૉટોસિસ, આનુવંશિક રોગો સાથે સંકળાયેલા છે જેમાં બહુવિધ સૌમ્ય ટ્યુમર્સ ચેતા પેશીઓ પર વધે છે. ન્યુરોમાસ, ઓવરહેવ્રોવ્ડ ચેતા પેશીઓના સૌમ્ય લોકો જે કોઈપણ તીક્ષ્ણ ઈજાથી વિકાસ કરી શકે છે જે ચેતા તંતુઓ તોડે છે, ખૂબ તીવ્ર પીડા સંકેતો ઉત્પન્ન કરે છે અને ક્યારેક પડોશી ચેતાને ઢાંકી દે છે, જે વધુ નુકસાન પહોંચાડે છે અને વધુ પીડા પણ કરે છે.

ન્યુરોમા રચના વધુ પ્રબળ ન્યુરોપેથિક પીડા સંજોગોમાં એક ઘટક બની શકે છે જેને જટિલ પ્રાદેશિક દુખાવો કે રિફ્લેક્સ પ્રત્યે સહાનુભૂતિયુક્ત ડિસ્ટ્રોફી સિન્ડ્રોમ કહેવામાં આવે છે, જે આઘાતજનક ઇજાઓ અથવા સર્જિકલ ઇજાથી થઇ શકે છે.

પેરેનોઓપ્લાસ્ટીક સિન્ડ્રોમ્સ, દુર્લભ ડીજનરેટિવ ડિસઓર્ડ્સનું એક જૂથ કે જે વ્યક્તિની રોગપ્રતિકારક તંત્રને કેન્સરગ્રસ્ત ગાંઠ સામે પ્રતિક્રિયા આપે છે, તે આડકતરી રીતે વ્યાપક ચેતા નુકસાનનું કારણ બની શકે છે.

પુનરાવર્તિત તાણ: પુનરાવર્તિત તણાવ ઘણી વાર એન્ટ્રાપમેન્ટ ન્યુરોપેથીઝ, કમ્પ્રેશન ઈજાના વિશેષ કેટેગરી તરફ દોરી જાય છે. સંચિત નુકસાન પુનરાવર્તિત, બળવાન, અનાડી પ્રવૃત્તિઓમાંથી પરિણમી શકે છે જે લાંબા ગાળા માટે સાંધાના કોઈપણ જૂથને ઠંડક કરવાની જરૂર છે. પરિણામી ખંજવાળ અસ્થિબંધન, રજ્જૂ અને સ્નાયુઓને સોજો અને સોજો થવા માટેનું કારણ બની શકે છે, સાંકડી માર્ગો જેના દ્વારા કેટલાક ચેતા પસાર થાય છે તે બાંધી શકે છે. સગર્ભાવસ્થા દરમિયાન આ ઇજાઓ વધુ વારંવાર બની જાય છે, કદાચ કારણ કે વજનમાં વધારો અને પ્રવાહી રીટેન્શન પણ નર્વ પેસેજસને સંકોચાય છે.

ઝેર: ઝેરથી પેરિફેરલ નર્વનું નુકસાન થાય છે. જે લોકો ભારે ધાતુઓ (આર્સેનિક, લીડ, પારો, થૅલિયમ), ઔદ્યોગિક દવાઓ, અથવા પર્યાવરણીય ઝેરના સંપર્કમાં આવે છે, તેઓ વારંવાર ન્યુરોપેથી વિકસિત કરે છે.

ચોક્કસ anticancer દવાઓ, એન્ટીકોવલ્સન્ટ્સ, એન્ટિવાયરલ એજન્ટો, અને એન્ટિબાયોટિક્સની આડઅસરોને કારણે ન્યુરોપથી દવાઓ માટે સેકન્ડરી થઈ શકે છે, આમ તેમના લાંબા ગાળાના ઉપયોગને મર્યાદિત કરે છે.

ચેપ અને ઓટોઇમ્યુન ગેરવ્યવસ્થા: ચેપ અને સ્વયંપ્રતિરક્ષા વિકૃતિઓ પેરિફેરલ ન્યુરોપથીનું કારણ બની શકે છે. ચેતા પેશીઓ પર હુમલો કરી શકે તેવા વાઈરસ અને બેક્ટેરિયામાં નીચેનાનો સમાવેશ થાય છે:

આ વાયરસ ગંભીર રીતે સંવેદનાત્મક ચેતાને નુકસાન પહોંચાડે છે, તીક્ષ્ણ, વીજળી જેવા પીડાનાં હુમલાઓ થાય છે. પશ્ચાદવર્તી મજ્જાતંતુઓની ઘણી વાર ઝણઝણાઓના હુમલા પછી થાય છે અને ખાસ કરીને પીડાદાયક હોઈ શકે છે

માનવ ઇમ્યુનોડેફિસિયન્સી વાયરસ (એચઆઇવી), જે એઇડ્ઝનું કારણ બને છે, તે કેન્દ્રિય અને પેરિફેરલ નર્વસ સિસ્ટમોને વ્યાપક નુકસાન પહોંચાડે છે. વાયરસ વિવિધ પ્રકારના સ્વરૂપોનું કારણ બની શકે છે, પ્રત્યેક મજબૂત સક્રિય ઇમ્યુનોડિફેસીનેસ રોગના ચોક્કસ તબક્કા સાથે સંકળાયેલા છે. પગ અને હાથને અસર કરતી ઝડપથી પ્રગતિશીલ, પીડાદાયક પોલિઅનોરોપથી ઘણી વાર એચઆઇવી ચેપનું પ્રથમ ક્લિનિકલ સંકેત છે.

લીમ રોગ, ડિપ્થેરિયા અને રક્તપિત્ત જેવા બેક્ટેરીયલ રોગોની વ્યાપક પેરિફેરલ ચેતા નુકસાનની લાક્ષણિકતા છે.

વાઈરલ અને બેક્ટેરિયસ ચેપ સ્વયંપ્રતિરક્ષા ડિસઓર્ડર્સ તરીકે ઉલ્લેખિત પરિસ્થિતિઓ દ્વારા પરોક્ષ ચેતાને નુકસાન કરી શકે છે, જેમાં રોગપ્રતિકારક તંત્રના વિશિષ્ટ કોશિકાઓ અને એન્ટિબોડીઝ શરીરની પોતાની પેશીઓ પર હુમલો કરે છે. આ હુમલાઓ મુખ્યત્વે નર્વના મેઇલિન સીથ અથવા ચેતાક્ષનું વિનાશ કરે છે.

કેટલાક ન્યુરોપથીઝ ચેપી જીવો દ્વારા સીધો નુકસાનની જગ્યાએ રોગપ્રતિકારક તંત્રની પ્રવૃત્તિઓના કારણે બળતરાને કારણે થાય છે.

ઇનફ્લેમેટરી ન્યુરોપેથીઝ ઝડપથી અથવા ધીરે ધીરે વિકાસ કરી શકે છે, અને ક્રોનિક સ્વરૂપો રેફરન્સ અને પુન: ઉત્પ્રેરકના એક પેટર્નનું પ્રદર્શન કરી શકે છે.

વંશીય નિયોરોપેથીઝ: આનુવંશિક કોડમાં અથવા નવો આનુવંશિક પરિવર્તનો દ્વારા જન્મેલા પેરિફેરલ ન્યુરોપૅટિઝના કારણે જન્મેલા ભૂલો થાય છે.

સૌથી સામાન્ય વારસાગત ન્યુરોપેથીઝ એ એક પ્રકારનો વિકૃતિઓનો સમૂહ છે જે સામૂહિક રીતે ચાર્કોટ-મેરી-ટૂથ બિમારી તરીકે ઓળખાય છે (ઉત્પાદન ચેતાકોષો અથવા મૈલીન સીથ માટે જવાબદાર જનીનની ખામીને કારણે). લક્ષણોમાં શામેલ છે:

સારવાર

કોઈ તબીબી સારવાર હવે અસ્તિત્વમાં નથી કે જે વારસાગત પેરિફેરલ ન્યુરોપથી ઇલાજ કરી શકે છે. જો કે, ઘણા અન્ય સ્વરૂપો માટે ઉપચાર છે. અહીં પેરિફેરલ ન્યુરોપથી સારવાર માટે મુખ્ય મુદ્દાઓ છે.

સામાન્ય રીતે, પેરિફેરલ ન્યુરોપથીની સારવારમાં ભૌતિક અને ભાવનાત્મક અસરોને ઘટાડવા તંદુરસ્ત વિશેષતાઓ અપનાવવાનો સમાવેશ થાય છે, જેમ કે:

પેરિફેરલ ન્યુરોપથી માટેના અન્ય સારવારોમાં નીચેનાનો સમાવેશ થાય છે:

પ્રણાલીગત રોગો

પ્રણાલીગત રોગોને વારંવાર વધુ જટિલ ઉપચારની જરૂર પડે છે રક્ત ગ્લુકોઝના સ્તરોનો સખત અંકુશ ન્યુરોપેથિક લક્ષણો ઘટાડવા અને ડાયાબિટીસ ન્યુરોપથી ધરાવતા લોકોને વધુ ચેતા નુકસાન દૂર કરવા માટે બતાવવામાં આવ્યું છે.

ન્યૂરોપથી તરફ દોરી જતી બળતરા અને ઓટોઇમ્યુનની સ્થિતિઓને ઇમ્યુનોસપ્રેસિવ દવાઓ જેવી કેટલીક રીતે નિયંત્રિત કરી શકાય છે:

પ્લાઝમફેરેસીસ: પ્લાઝમફેરેસિસ- એક પ્રક્રિયા જેમાં રક્ત દૂર કરવામાં આવે છે, રોગપ્રતિકારક તંત્ર કોશિકાઓ અને એન્ટિબોડીઝની શુદ્ધિ કરે છે, અને પછી શરીરમાં પાછો ફરે છે-બળતરા મર્યાદિત કરી શકે છે અથવા પ્રતિરક્ષા પ્રણાલી પ્રક્રિયાનું નિયંત્રણ કરી શકે છે. ઇમ્યુનોગ્લોબ્યુલિનની ઉચ્ચ માત્રા, પ્રોટીન જે એન્ટિબોડીઝ તરીકે કાર્ય કરે છે, તે અસામાન્ય રોગપ્રતિકારક તંત્રને દબાવી શકે છે.

પીડા રાહત: ન્યુરોપેથિક પીડાને નિયંત્રિત કરવું ઘણી વાર મુશ્કેલ હોય છે. ઓવર-ધ-કાઉન્ટર વેચવામાં આવેલાં એનાલિસીસ દ્વારા હળવી દુખાવો ક્યારેક દૂર થઈ શકે છે. ઘણા પ્રકારનાં દવાઓ ક્રોનિક ન્યુરોપેથિક પીડાના વધુ ગંભીર સ્વરૂપોથી પીડાતા ઘણા દર્દીઓને ઉપયોગી સાબિત થયા છે. આમાં શામેલ છે:

લુડોકેઇન જેવા સ્થાનિક ઍનિસ્થેટીક્સના ઇન્જેક્શન્સ, જેમ કે લિડોકેઇન, અથવા લુડોકેઇન ધરાવતી પ્રાસંગિક પેચો, વધુ જિદ્દી પીડાને રાહત આપી શકે છે.

સૌથી વધુ ગંભીર કિસ્સાઓમાં ડોકટરો શારિરીક રીતે ચેતાને નષ્ટ કરી શકે છે; જો કે, પરિણામો ઘણીવાર કામચલાઉ હોય છે અને આ પ્રક્રિયા ગૂંચવણો તરફ દોરી શકે છે.

સહાયક ઉપકરણો: યાંત્રિક સહાય અને અન્ય સહાયક સાધનો પીડા ઘટાડવા અને શારિરીક અક્ષમતાની અસર ઘટાડવામાં મદદ કરી શકે છે.

શસ્ત્રક્રિયા: સર્જિકલ હસ્તક્ષેપ ઘણીવાર સંકોચન અથવા ફાંસા ઇજાઓ કારણે mononeuropathies માંથી તાત્કાલિક રાહત આપી શકે છે.

> સોર્સ:

> એનઆઈએચ પબ્લિકેશન નંબર 04-4853